Tuesday, April 15, 2008

ரங்க பவனம் - VII

பார்கவ் தான் அவளது தேர்வு முடிவை முதலில் பார்த்தவன். மதியம் 12 மணிக்கே முடிவு வெளியானாலும், 2 மணிக்கு தான் IIM இணையதளம் உயிர்ப்பு பெற்றது. அவனுக்கு தெரியும், tension காரணமாக சௌம்யா முடிவுகளை பார்க்க வரமாட்டாள் என்று. அதனால் அவ்வளவு நேரம் பொறுமையாக இருந்து முதலில் பார்த்து அவளிடம் சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக கணிணி முன்பே அமர்ந்து இருந்தான். அவளது முடிவு தெரிந்த உடன் அவனுக்கு தலை கால் புரியவில்லை. 98.9 percentile வாங்கி இருந்தாள். அவள் முன்னரே குறிப்பிட்டது போல Verbal தவிர்த்து மற்ற பிரிவுகளில் எல்லாம் உச்ச மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தாள். இதற்கு கட்டாயம் 3 interview calls ஆவது வரும் என்பது அவனுக்கு தெரியும். நேரில் சென்று சொல்லி சௌம்யாவின் மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதால் அவளது வீட்டிற்கு சென்றான்.

தேர்வு முடிவை அறிந்த சௌம்யாவிற்கு உலகையே வெற்றி கொண்டது போன்ற ஒரு பெருமிதம் வந்தது. அவ்வளவு நிறைவாக சௌம்யா இருந்து பார்கவ் பார்த்ததே இல்லை. வழக்கமான சம்பிரதாய வாழ்த்துக்கள், treat கள் என்று அடுத்த ஒரு வார காலம் அமர்க்களப் பட்டது. அவன் நினைத்தது போலவே IIM C, L மற்றும் K என்று மூன்று இடங்களில் இருந்து interview call வந்தது. சௌம்யாவும் GD மற்றும் interview விற்கு தயாராவதில் கவனம் செலுத்தினாள். பார்கவ், தீபா இருவரும் அதற்கு பெரிதும் உதவினார்கள். C, L, K alumni list இல் இருந்து ஒரு சிலரின் மின்னஞ்சல் முகவரியை எடுத்து அவர்களிடம் அறிவுரை கேட்டு அதன் படி தன்னை தயார் செய்தாள்.

அவளது உழைப்பு வீணாகவில்லை. C, L, K ஆகிய மூன்றில் C மற்றும் L இரண்டும் convert செய்யப்பட்டன. IIM C யில் சேருவது என்று முடிவு செய்தாள். மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது பார்கவிற்கு. அவனுக்கும் தீபாவிற்கும் நல்ல வேலை. நல்ல சம்பளம். சௌம்யாவிற்கோ அவன் கனவிலும் நினைத்து பார்க்காத வாய்ப்பு. அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் அவள் படிப்பு முடித்து நல்ல நிலைக்கு சென்று விடுவாள். திருமணம் செய்து கொள்ள ஒரு தடையும் இல்லை.

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது


என்கிறது குறள். ஆனால் இவனது காதலோ இன்பத்தை மட்டுமே தந்து இருக்கிறது. துன்பம் என்பது ஒரு துளி கூட இல்லை. இதை விட வேறு என்ன வரம் வேண்டும். மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தான் பார்கவ்.

பார்கவ், தீபா, சௌம்யா, ராமனாதன் அனைவரும் தத்தம் பாதைகளில் பயணிக்க தொடங்கினர். பார்கவ் பெங்களுர் வந்தான். தீபாவும், ராமனாதனும் கூட அவனுடன் வந்தார்கள். ராமனாதன் வேலை தேடி அங்கு வந்தான். பார்கவ், ராமனாதன் மற்றும் பார்கவுடன் TI நிறுவனத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்த அமுதன் அழகப்பன் மூவரும் ஒரே வீட்டில் வசித்தார்கள். அமுதன் படித்தது சென்னை IIT யில். பழகுவதற்கு மிகவும் இனிமையானவன். ராமனாதன் ஒவ்வொரு நேர்முக தேர்வுக்கும் செல்லும் போதும் பல அறிவுரைகள் கூறி அவனுக்கு உதவினான். அமுதனுடைய உதவியினால் ராமனாதன் இரண்டே மாதங்களில் பெங்களூர் Infosys நிறுவனத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்தான்.

புதிய வேலை, புதிய நண்பர்கள், புதிய வாழ்க்கை, புதிய பழக்க வழக்கங்கள், பல நேரங்களில் மகிழ்ச்சியையும் சில நேரங்களில் அயர்ச்சியையும் கொடுத்தது பார்கவிற்கு. சௌம்யா வேறு இல்லாதது அவனுக்கு பெரிய துக்கமாக இருந்தது. ஆனாலும் அந்நேரங்களில் அமுதனும், ராமனாதனும், தீபாவும் அவனுக்கு துணையாக இருந்தார்கள். அது ஒரு வகையில் ஆறுதலாக இருந்தது.

சௌம்யாவோ போய் சேர்ந்த முதல் இரண்டு மூன்று வாரங்களில் தினமும் தொலைப்பேசியில் பேசியவள், பின்னர் வாரத்திற்கு ஒருமுறையாகி, இப்பொழுது மாதத்திற்கு ஒரு முறையானது. ஒரு முறை பார்கவ் அதற்காக கோபித்துக் கொண்ட போது, "Dont be kiddish, Bharghav! நான் ஒரு நாளைக்கு 3 மணி நேரம் தான் தூங்கறேன். எவ்வளோ வேலை இருக்கு தெரியுமா?" என்றாள். இவனும் அவளது நிலை உணர்ந்து அவளை அதிகம் தொந்திரவு செய்யாமல் இருந்தான். மாதத்திற்கு ஒருமுறையோ இல்லை இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒரு முறையோ அவளிடம் இருந்து அழைப்பு வரும். "You know some thing, yesterday Vivek Paul came and took a session on Standardization Wars. It was awesome. Then we had a dinner and chat session with him. He appreciated my questions and gave me a firm hand shake. I felt infinitely delightful." என்று ஏதாவது கூறுவாள். அடுத்த முறை Vivek Paul என்பது வேறு ஒருவராக மாறி இருக்கும். இவனும் அதை கேட்டு "சந்தோஷம்", "Good luck", "Great" என்று ஏதாவது சொல்லி வைப்பான்.

அதே மாதிரி இவன் அன்பே சிவம் படத்தை பற்றி "ஆஹா! ஓஹோ!" வென்று புகழுவது அவளுக்கு அந்நியமானது. திருச்சியில் இருந்த போதும் சரி; இப்பொழுதும் சரி; பார்கவ் ஒரே மாதிரி தான் இருந்தான். அலுவலகத்திலும் வட நாட்டு நண்பர்களிடம் அவ்வளவாக பேசுவதில்லை. அலுவல் நிமித்தம் பேசுவதுடன் சரி. தமிழ் மக்களுடனேயே நட்பு கொண்டிருந்தான். அதே தமிழ் படம், அதே தமிழ் பாட்டு, அதே ஆனந்த விகடன், அதே சன் டி.வி. என்று எந்த மாறுதலுக்கும் ஆளாகாமல் அவன் இருந்தான். ஆனால் சௌம்யாவோ முழுவதுமாக மாறி இருந்தாள். IIM படிப்பு, கல்கட்டா வாசம், பல வட நாட்டு நண்பர்களின் நட்பு ஆகியவை அவளை முழுவதுமாக மாற்றி இருந்தது. "To be a successful entrepreneur you need to be successful in establishing contacts" என்பதில் அவள் தெளிவாக இருந்தாள். அதனால் பல புதிய நட்புகளை அவள் தேடிக் கொண்டாள். "In another 5 years I want to take decisions for big corporates" என்றாள்.

ஒரே வண்டியில் பூட்டப் பட்ட இரு வேறு குதிரைகளைப் போல ஒரே திசையில் பயணித்துக் கொண்டிருந்த இருவரின் மனங்களும் இப்பொழுது வேறு வேறு திசைகளில் பயணிக்க தொடங்கின.

Monday, April 14, 2008

ரங்க பவனம் - VI

ஒரு 6 மாத காலம் கடந்த பிறகு, அந்த சனிக்கிழமை ராமனாதனை சந்தித்தான் பார்கவ். அவனிடம் அதுவரை நடந்த அனைத்தையும் கூறியவன் இத்தனை நாள் சொல்லாமல் விட்டதற்கு மன்னிப்பும் கேட்டுக் கொண்டான். தீபா அதைப் பற்றியெல்லாம் அவனிடம் ஒன்றும் சொல்லாதது அவனுக்கு தீபாவின் மீது இருந்த மதிப்பை பல மடங்கு கூட்டியது. ஆனால் ராமனாதனோ அதனை சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டான். அவன் முன்னரே ஊகித்த ஒன்று தான் என்பதால் அவனுக்கு அதில் ஒன்றும் வியப்பு இல்லை.

இப்படியே நாட்கள் கடந்தன. பார்கவ் தனது மூன்றாம் ஆண்டு படிப்பையும், சௌம்யா தனது M.Com. படிப்பையும் முடித்தார்கள். சௌம்யா தனது படிப்பை முடிக்கும் வரை தூங்கிக் கொண்டிருந்த அவளது கல்யாண பூதம் அதற்கு பிறகு மீண்டும் எழுந்தது.

இப்பொழுதும் ஏதாவது convincing ஆக சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக இம்முறை CAT preparation கையில் எடுக்கப்பட்டது. சௌம்யாவின் தந்தை பேராசிரியர் என்பதால் இம்முறையும் மிகவும் கஷ்டப்படாமல் அவர்களை சம்மதிக்க செய்ய முடிந்தது. IMS இன்ஸ்டிட்யூடில் சேர்ந்தாள் சௌம்யா.

முழு நேர வகுப்பு என்பதாலும், கல்லூரி முடிந்து அலுவலகமும் செல்லாததாலும் NIIT போல் அல்லாமல் இங்கே ஒழுங்காக வகுப்பிற்கு சென்றாள். நாளாக நாளாக அவளுக்கு அந்த படிப்பின் மீது ஒரு பிடிப்பு ஏற்பட்டு அதனை serious ஆக எடுத்துக் கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.

திருமணத்தை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதில் தொடங்கியது ஒரு கட்டத்தில் அவளது வாழ்க்கை லட்சியம் ஆனது. IIM இல்லை என்றால் வாழ்க்கை இல்லை என்று எண்ணத் தொடங்கினாள். பொழுது போக்குகளை முழுவதுமாக தவிர்த்து பாடத்தில் மட்டும் கவனம் செலுத்தினாள். அது மேலும் தீவிரமாகி பார்கவுடன் மணிக்கணக்கில் பேசுவது, ஊர் சுற்றுவது போன்ற அனைத்தையும் கூட தவிர்த்தாள். பார்கவும் தனது இறுதி ஆண்டு படிப்பு, Campus Interviews, Final year project என்று busy ஆக இருந்தான். கேம்பஸ் தேர்வில் பெங்களூர் TI (Texas Intruments) நிறுவனத்தில் ஆண்டிற்கு 4.5 லட்சம் ரூபாய் சம்பளத்தில் அவனுக்கு வேலையும் கிடைத்தது. தீபாவிற்கும் பெங்களூரில் CISCO நிறுவனத்தில் அதே சம்பளத்தில் வேலை கிடைத்தது.

இந்நிலையில் CAT தேர்வு நாளும் வந்தது. முதல் நாள் சனியன்று காலை மலைக் கோட்டை தாயுமானவர் கோவிலுக்கு சென்று அர்ச்சனை செய்து பிரார்த்தித்துக் கொண்டாள். பின்னர் தேர்வு எழுதுவதற்காக திருச்சியிலிருந்து புறப்பட்டு சென்னை சென்றாள். பார்கவும் அவளுடன் சென்றான். அடுத்த நாள் பார்கவ், தீபா, பெற்றோர்கள், மற்ற நண்பர்கள் அனைவரின் வாழ்த்துக்களுடன் தேர்வு எழுத சென்றாள் சௌம்யா. தேர்வு நடந்து முடியும் வரை அவளுக்காக வெளியிலேயே காத்திருந்தான் பார்கவ். வெளியில் வந்த சௌம்யாவிடம் "எப்படி போச்சு?" என்றான். அவள் சிரித்துக் கொண்டே வந்தது இவனுக்கு ஒரு நம்பிக்கை கொடுத்தது.

"நல்லா போச்சு. DI, Quans and Anals ரொம்ப easy யா இருந்துது. Verbal லே சொதப்பிட்டேன். RC was ok. IIMs நம்பிக்கை இல்லை. May be வேறே ஏதாவது கிடைக்குதான்னு பார்க்கலாம்." என்று சொன்னவள் மீண்டும் தொடர்ந்தாள்.

"Question paper pattern அதே தான். But number of sectional questions கொஞ்சம் மாத்தி இருந்தாங்க. Last year மாதிரி இல்லே. But on the whole it wasn't that tough. இன்னும் கொஞ்சம் நல்லா படிச்சிருந்தா நல்லா பண்ணி இருக்கலாம் ப்ச்..." அவளது ஆதங்கம் வெளிப்பட்டது.

"கவலை படாதே Saumi. You have put in your 100%. You'll get what you deserve." என்று அவன் ஆறுதல் கூறினான்.

படிப்பு முடித்தவுடன் வேலைக்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தால் அவன் GRE/TOEFL எதுவும் எழுதவில்லை. வேலைக்கு செல்வது, உடனே திருமணமும் செய்வது என்று முடிவு செய்தான். ஆனால் சௌம்யாவோ CAT தேர்வு முடிவுகளை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள். அவள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்திருந்த அந்த நாளும் வந்தது.

Thursday, April 10, 2008

ரங்க பவனம் - V

"Hello!" என்றான் பார்கவ்.

"Hello! என்ன ரெண்டு நாளா phone பண்ணலே?

"சும்மா தான். Nothing unusual."

"Deepi வேற ஏதோ சொன்னா? Is it true?"

"அவ உன் தங்கை Saumi. அவ உண்மை சொல்றாளா பொய் சொல்றாளான்னு உனக்கு தானே தெரியும். எனக்கு எப்படி தெரியும்?"

"Be serious Bharghav."

"Okie, I'm serious. I love you Saumi. I love you with all my heart."

"Serious ஆ சொல்றியா?, இல்லை எப்போதும் மத்த பொண்ணுங்க கிட்ட விளையாடற மாதிரி விளையாடறயா?"

"100% serious."

"இதை பத்தி யோசிச்சு பார்த்தியா?"

"எதை பத்தி?"

"You are 2 years younger than me."

"Honestly I don't mind. I am 100% sure that you and only you can make my life happy."

"What about our parents?"

"We'll wait. We'll convince them."

"Thanks Bharghav."

"You mean....."

"Yes, I love you too."

காற்றில் மிதப்பது போல இருந்தது பார்கவிற்கு. அதன் பிறகு நாட்கள் நிமிடங்களாக ஓடின. காயத்ரீஸ், மும்தாஜ் போன்ற இடங்களில் பழியாக கிடந்தவன் அதன் பின் Rainbows, Baskin-Robbins, TAB என்று இடங்களை மாற்றிக் கொண்டான். கல்லூரி இருவருக்கும் வேறு வேறு ஆகையால் இருவரும் NIIT யில் JAVA சேர்ந்தார்கள். பாதி நேரம் இன்ஸ்டிட்யூட் போகாமல் ஊர் சுற்றினார்கள். நாளாக நாளாக இருவரின் காதலும் வேகமாக வளர்ந்தது. பார்கவ் வீட்டின் தொலைப் பேசி கட்டணம் 6000, 7000 என்று ஏறிக்கொண்டே போனது. தீபாவையும், ராமனாதனையும் மற்ற நண்பர்களையும் முழுவதுமாக மறந்தான் பார்கவ். தீபாவுடன் கல்லூரியில் பேசுவதுடன் சரி. தினமும் மூன்று மணி நேரம் சௌம்யாவுடன் தொலைப்பேசியில் பேசுபவன் தீபாவிற்கு "Hi" மட்டும் சொல்வான், அதுவும் அவள் தொலைப் பேசியை எடுத்தால் மட்டுமே. ராமனாதனையோ பார்ப்பதே இல்லை.

ஒரு நிலையில் தீபாவிற்கு இரண்டு சிறந்த நண்பர்களை இழந்துவிட்டோம் என்ற நினைப்பு வாட்ட தொடங்கியது. அதற்கு வடிகாலாக இருந்தவன் தான் ராமனாதன். பார்கவின் மூலமாக அறிமுகம் ஆனவன். பார்கவ் மற்றும் சௌம்யாவின் புறக்கணிப்புகள் தீபாவிற்குள் ஏற்படுத்திய காயங்களுக்கு மருந்தாக இருந்தவன் ராமனாதன்.

இருவருக்கும் இடையில் இருந்த நட்பு வளர்ந்தது. ஒரு கட்டத்தில் தீபாவிற்கு பார்கவைவிட நெருங்கிய நண்பனானான் ராமனாதன். இதை எதையுமே உணரும் நிலையில் பார்கவ் இல்லை. சௌம்யாவே உலகம் என்று இருந்தான். அவனது முதல் ஆண்டு படிப்பும் முடிந்தது. கூடவே சௌம்யாவின் இறுதி ஆண்டு படிப்பும் முடிவிற்கு வந்தது. சௌம்யாவின் வீட்டிலும் அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்க தொடங்கினர்.

"இப்போ என்ன பண்ணலாம் Bharghav?"

"We can't ignore them Saumi. We need to do something."

"அதான் என்ன?"

"Tell them you are not yet ready for the marriage. Tell them you want to do your post graduation. ஒரு 2 or 3 years ஓட்டலாம்."

"நல்ல idea. சொல்லி பாக்கறேன்."

"நான் படிப்பு முடிக்கறதுக்கே இன்னும் 3 வருஷம் ஆகும் Saumi. அதுக்கு அப்புறம் வேலை கிடச்சு ஒரு ரெண்டு வருஷமாவது ஆகும் settle ஆகறதுக்கு. So we need to make your parents wait for atleast another 5 years. அதுக்கு ஒரே வழி நீ ஏதாவது PG படிச்சுட்டு வேலைக்கு போறது தான்."

"இதுக்கு தான் இந்த வயசு வித்தியாசம் ஒரு பிரச்சினையாக இருக்கும்னு முன்னாடியே சொன்னேன். நீ தான் கேக்கலே."

"Forget it Saumi. இப்போ ஆக வேண்டியத பாரு."

ஒரு வழியாக வீட்டிற்கு வந்து தனது பெற்றோரிடம் தனது எண்ணத்தை சொல்லி சம்மதம் வாங்கினாள் சௌம்யா. இதுவரை மேல்படிப்பு பற்றி வாயே திறக்காதவள் இப்பொழுது திடீரென்று தனது ஆசையை சொல்லியது அவர்களுக்கு வியப்பளித்தது. ஆனாலும் அவர்கள் பெரிதாக ஒன்றும் அவளை வற்புறுத்தவில்லை. அவளது விருப்பம் போலவே விட்டுவிட்டார்கள். அவளும் தான் படித்த அதே SRC கல்லூரியில் M.Com. சேர்ந்தாள். மீண்டும் காதல் தேர் அசுர வேகத்தில் பயணிக்கத் தொடங்கியது.

Tuesday, April 08, 2008

ரங்க பவனம் - IV

அவன் எதிர் பார்த்தபடியே வெளியிலேயே காத்திருந்தாள் தீபா. "என்ன? சீக்கிரம் சொல்லு. அப்பா இன்னும் தூங்கலே."

"இங்கே சொல்ல முடியாது. வா மொட்டை மாடிக்கு போகலாம்." என்று கூறி அவளின் கையை பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு ஆறாவது மாடியை கடந்து மொட்டை மாடிக்கு விரைந்தான்.

"என்ன? இப்போவாவது சொல்லு."

"Deepa...." 'Deepi' என்பது 'Deepa' ஆனதை கவனித்தாள். அதிலிருந்தே சொல்ல வந்த விஷயம் மிக முக்கியமானது என்பதை உணர்ந்தாள்.

"இதை எப்படி உன் கிட்ட சொல்றதுன்னு தெரியல. I think I am in love with Saumya and I have none other than you to share this with." என்று பட்டென்று சொல்ல வந்ததை போட்டு உடைத்தான்.

எந்த சலனமும் இல்லாமல் அவன் சொல்லியதை கேட்ட தீபா, "Well good luck with that. எனக்கு தூக்கம் வருது. நாளைக்கு பேசிக்கலாம்." என்று சொல்லி கீழே இறங்கினாள்.

சொல்லி முடித்ததும் அவள் கோபப்படுவாள். அவளை சமாதானப் படுத்தலாம் என்றெல்லாம் எண்ணி வந்தவனுக்கு அவளின் இந்த செயல் திகைப்பை ஏற்படுத்தியது. மெதுவாக அவள் போவதையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றான். பின்னர் தானும் மெதுவாக திரும்பி சென்றான்.

மறுநாள் தீபா, சௌம்யா இருவரும் அவர்களின் குல தெய்வ வழிபாட்டிற்கு குடும்பத்துடன் சென்று விட, அன்றைய பொழுது அவனுக்கு ஒரு யுகம் போல கழிந்தது. திங்களன்று வகுப்பில் தீபாவும் அவனுடன் சரியாக பேசவில்லை. இவன் இருமுறை அவளிடம் சென்று பேச முயன்றும் அவள் இவனை தவிர்த்து விட்டாள். அடுத்த நாள் செவ்வாயன்று அவனது வகுப்பு நண்பன் சிவாவின் பிறந்த நாள் என்பதால் அவன் கல்லூரிக்கு வரவில்லை. திரைப்படத்திற்கு சென்று விட்டான்.

புதன் கிழமை லேப் இருப்பதால் தீபா கட்டாயம் அவனை தவிர்க்க முடியாது என்பதை உணர்ந்து அவன் அமைதி காத்தான். அந்த மூன்று நாட்களில் அவன் சௌம்யாவுடனும் கூட தொலைப்பேசியில் பேசவில்லை. 'தனது காதலைப் பற்றி சௌம்யாவிடம் தீபா சொல்லிவிட்டாளா? அவளது பதில் என்ன? தீபா என்ன நினைக்கிறாள்?' என்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் தெரியாமல் தவித்துக் கொண்டு இருந்தான்.

புதனன்று லேப்பில் சோதனை தொடங்கும் முன்னர் சோதனையை விரிவுரையாளர் விளக்கிக் கொண்டு இருந்தார். அப்போது அருகில் இருந்த தீபாவிடம், "Deepi, this is too much. Say something." என்றான்.

"About what?"

"About my love. What else?"

"அதை பத்தி உன் கிட்ட நான் சொல்றதுக்கு என்ன இருக்கு?"

"இங்கே பாரு, இந்த Hide & Seek விளையாட்டு என்கிட்டே வேண்டாம். You are more important to me than anybody else in this world. You are my best friend. உன்கிட்டே தான் நான் என்னோட love பத்தி சொல்ல முடியும். If my lady love happens to be your sister, do you think I should send my feelings to graves? அது என்னால முடியாது. I am sorry."

"நான் அப்படி செய்ய சொன்னேனா?"

"Then why didn't you tell this to Saumya?"

"My foot. I care a damn. Had you known me as much as I know you, you wouldn't have asked this Bharghav."

சட்டென்று இருவருக்கும் இடையில் ஒரு திரை வந்தது போல் இருந்தது அவனுக்கு. இது நாள் வரையில் அவள் அப்படி பேசியதில்லை. 'தவறு யார் மீது?' என்பது அவனுக்கு தெரியவில்லை. 'ஒரு வேளை தவறு தனதாக இருந்தாலும் அது என்னவென்று சொன்னால் அல்லவா திருத்திக் கொள்ளலாம். ஒன்றுமே சொல்லாமல் போனால் எப்படி?' என்றெல்லாம் மனம் நினைத்து வருந்தியது. தீபாவும் மிகவும் காயப்பட்டிருக்க வேண்டும். அவளும் ஏதோ சிந்தனையிலேயே இருந்தாள். இருவராலும் சோதனையில் கவனம் செலுத்த இயலவில்லை. எல்லாம் முடித்துவிட்டு விரிவுரையாளரிடம் விடையை காட்டிய போது மேலும் கீழுமாக 5 நிமிடங்கள் பார்த்தார்.

"Are you guys given Castor Oil?"

"Yes Sir!"

"The numbers aren't correct. It's not even in the range. It's showing the viscosity of Honey." என்று சொல்லி இரண்டு நிமிடங்கள் யோசிப்பது போல் இருந்தார். பின்னர் "Okie. Please copy the numbers from Ranjani and redo your calculations".

வெளியே வரும் போது "Thanks Deepi." என்றான்.

"எதுக்கு?"

"நீ இருந்ததால தான் அவன் free யா விட்டான். இல்லேன்னா இந்நேரம் சாவு மணி அடிச்சுருப்பான். I think he loves you." என்று சிரித்துக் கொண்டே கூறினான்.

வேறொரு நேரமாக இருந்திருந்தால் அதற்கு தீபாவின் விடை வேறு விதமாக இருந்திருக்கும். ஆனால் அப்பொழுது ஒன்றும் சொல்லாமல் அமைதியாக சென்றுவிட்டாள். அன்று இரவு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த போது தொலைப் பேசி ஒலித்தது. எடுத்து பேசிய அவன் தந்தை இவனிடம், "Saumya" என்று கூறி மீண்டும் சாப்பிடத் தொடங்கினார். நாக்கு வரண்டு உதடுகள் ஒட்டிக் கொள்ள வேகமாக சென்று அவளுடன் பேச தயாரானான்.

Thursday, April 03, 2008

ரங்க பவனம் - III

தீபாவினுடைய நட்பு கிடைத்ததிலிருந்து தினமும் மாலை ஒரு மணி நேரமாவது இருவரும் தொலைப்பேசியில் உரையாடுவது வழக்கம். ஆனால் சௌம்யாவை பார்த்த அன்றைய தினத்திலிருந்து தினமும் தொலைப்பேசியில் தீபாவிற்கு "Hi!" சொல்லிவிட்டு சௌம்யாவுடன் பேசுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டான். நான்கே நாட்களில் இருவரும் நெருங்கிய நண்பர்களாகி விட்டனர்.

"நாளைக்கு என்ன plan? Movie போலாம்னு சொல்லிட்டு ஒன்னுமே சொல்லாம இருக்கே?" வெள்ளிக்கிழமை அவனிடம் கிசி கிசுத்தாள் தீபா.

"நாளைக்கு matinee show படம் பார்த்துட்டு, அப்படியே evening dinner Sangam போறோம். I will be there to pick you tomorrow afternoon."

மறுநாள் அவளது வீட்டிற்கு தனது புதிய மாருதி எஸ்டீம் காரில் வந்தான் பார்கவ். பின்னர் மூவரும் அங்கிருந்து கிளம்பி சென்றார்கள். முன்னிருக்கையில் ஏற முற்பட்ட தீபாவை பின்னிருக்கைக்கு தள்ளி விட்டு, சௌம்யாவை முன்னால் அமர வைத்தான் பார்கவ். திரையரங்கிலும் சௌம்யாவின் அருகே அமர அவன் அடித்து பிடித்து ஓடியது தீபாவிற்கு சிரிப்பையே வரவழைத்தது.

படம் முடிந்த பின்னர் மூவரும் அங்கிருந்து கிளம்பி சங்கம் ஹோட்டலுக்கு சென்றனர். சௌம்யாவிற்கு அசைவம் பிடிக்கவே பிடிக்காது. பார்கவிற்கோ அசைவம் இல்லை என்றால் சாப்பிடவே பிடிக்காது. இதனைக்கும் அவனது வீட்டில் அனைவரும் சைவமே. ஆனாலும் சௌம்யாவிற்காக நல்ல பிள்ளையாக சைவமே சாப்பிட்டான். பிறகு வேண்டுமென்றே "Taste பார்க்கனும்" என்று சொல்லி சௌம்யாவின் ஐஸ்கிரீமையும் இரண்டு ஸ்பூன்கள் சாப்பிட்டான்.

இதையெல்லாம் கவனிக்க தவறவில்லை தீபா. அவளுக்கு இவனது மாற்றம் நெருடலாக இருந்த போதிலும் அதனை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை. மற்ற பெண்களிடம் கடலை போடுவது போலத்தான் இவன் சௌம்யாவுடனும் கடலை போடுகிறான் என்றே அவள் நம்பினாள். 'சரி இன்று வேண்டாம் நாளை பார்த்துக் கொள்ளலாம்' என்று விட்டு விட்டாள்.

அன்று இரவு வீட்டிற்கு சென்றதும் வழக்கம் போல பார்கவ் தொலைப்பேச முயன்றான். தொலைப்பேசியை எடுத்த தீபா "என்ன விஷயம்? இவ்வளோ நேரம் ஒன்னா தானே இருந்தோம்." என்றாள்.

பார்கவ், "Saumi கிட்ட குடு Deepi" என்றான்.

"அவ தூங்கிட்டா. நாளைக்கு பேசு." என்று தொலைப்பேசி வைக்கப் பட்டது.

இத்தனை நாளில் தீபாவிடமிருந்து இப்படி ஒரு பதிலை அவன் பெற்றதில்லை. சட்டென்று கடந்த ஒரு வார காலமாக தீபாவை அவன் புறக்கனித்தது அவனுக்கு தெளிவாக தெரிந்தது. 'என்ன இருந்தாலும் Deepi is more important to me. No matter what happens she is my best friend. I can't afford to lose her. எனக்கு சௌம்யாவை பிடித்திருந்தால் அதை முதலில் தீபாவிடமல்லவா சொல்ல வேண்டும்? அவளிடம் எதற்கு மறைக்க வேண்டும்?' என்று முடிவு செய்த அவன் மீண்டும் தீபாவை தொலைப்பேசியில் அழைத்தான்.

தொலைப்பேசியை எடுத்த தீபா 'Hello!' சொல்வதற்குள் "Deepi! I want to meet you, now." என்றான்.

"என்ன உளர்றே? இப்போ time என்ன தெரியுமா? It's 10 O' Clock in the night."

"Doesn't matter. I want to tell you something really important. I will come there. நீ உங்க apartment வாசல்லயே wait பண்ணு." என்று சொல்லி அவளின் பதிலுக்கு காத்திராமல் தொலைப்பேசியை வைத்துவிட்டு யமஹாவை கிளப்பினான்.

இரவு நேரம் என்பதால் சாலை காலியாக இருந்தது. 5 நிமிடத்தில் தீபாவின் வீட்டை அடைந்த அவன், படிகளில் குடு குடு வென்று ஓடி ஐந்தாவது மாடியில் உள்ள அவளின் வீட்டை அடைந்தான்.